NASA’dan Ay Fotoğrafları

NASA’nın ay ile ilgili araştırmalarından en son fotoğrafları burada görebilirsiniz.

Ay’daki Jansen Kraterinin 3 boyutlu görüntüsü

 

Ay’daki Aristarchus Krateri

 

3D Ay görüntüsü: Korolev uçurumu

 

Apollo 17’nin iniş yaptığı bölge.

 

Ay’daki Tycho Krateri ve gölgesi

 

Apollo 14’ün iniş yaptığı bölge. Astronotlar Alan Shephard ve Edgar Mitchell’in Ay’daki yürüyüşü sonrası bıraktığı izler fotoğrafta görülebiliyor.

 

Apollo 12’nin iniş yaptığı bölge. Fotoğraftaki ince çizgiler, astronotlar Pete Conrad ve Alan Bean’in Ay yürüyüşünde bıraktığı ayak izleridir.

 

Ay’ın topoğrafik haritası

 

Lunakhod 1’in iniş yaptığı bölge

 

Ay’daki doğal köprü.

 

Ay’ın bize dönük olmayan öbür tarafının detaylı görüntüsü.

 

Ay’ın engebeli yüzeyini gösteren harita

 

NASA’nın Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO) adındaki uzay keşif aracı

 

Kraterlerle dolu Mare Nubium bölgesi

 

1967’de çekilen fotoğraf Ay’ın güney kutbunu gösteriyor. Fotoğraf günümüz teknolojisi ile yenilenmiş ve daha net bir görüntü sağlanmıştır.

 

Tycho Kraterinin yakın plan fotoğrafı

 

LRO uzay aracının Ay’dan çektiği Dünya fotoğrafı.

 

Aristarchus kraterinin batı duvarı.

 

Kaynak: NASA ve Space.com

Ay’ın karanlık yüzü

NASA’nın ikiz GRAIL uzay araçları, Ay’ın Dünya’dan gözlemlenemeyen karanlık yüzünü ilk kez görüntüledi.

Ay’ın karanlık yüzüne ait görüntüler, ikiz uzay araçlarının üzerinde bulunan MoonKAM adlı kamerayla çekildi.

Ay ve Dünya arasında “gelgit kilitlenmesi” olduğu için, Dünya’dan bakıldığında sadece bir yüzü görünüyor. Yaklaşık yüzde 40’lık kısmı ise Dünya’dan bakıldığında sürekli karanlıkta kalıyor. Karanlıkta kalan bu kısım sadece robotik uzay araçları ve 1960 ile 1970’li yıllarda düzenlenen Apollo görevlerinde Ay’a ayak basan astronotlar tarafından gözlemlenebildi.

NASA’nın yayımladığı videoda, bir göktaşının çarpması sonucu oluşan 900 kilometre genişliğindeki Mare Orientale krateri görülüyor. Mare Orientale’nin solunda ise merkezinde yıldız benzeri bir oluşum gözlenen 149 kilometre genişliğindeki Drygalski krateri yer alıyor.

AMAÇ TAMAMEN EĞİTİM
NASA, ikiz uzay araçlarından bir tanesi tarafından 19 Ocak’ta çekilen görüntünün, tamamen eğitim amaçlı araştırma için kullanılacağını belirtti.

Massachusetts Teknoloji Enstitüsü’nde (MIT) araştırmacı olan Maria Zuber, “görüntü kalitesinin mükemmel olduğunu ve eğitim amaçlı çekilen görüntülerin öğrencilere Ay’ı tanımaları açısından büyük fayda sağlayacağını” söyledi.

Eğitim programı altında, dördüncü ve sekizinci sınıf öğrencileri, Ay’ın incelenmesini istedikleri bölgelerini NASa yetkilelerine bildirecek. NASA’nın uyduları, gelecekte bu bölgeleri fotoğraflayacak ve öğrencilerin eğitimi için kullanacak.

NASA, 496 milyon dolarlık proje kapsamında üretilen GRAIL uzay araçlarını Eylül 2011’de uzaya gönderdi. İkiz uzay araçlarının asıl görevi, Ay’ın yerçekimi incelemek. Çamaşır makinesi büyüklüğündeki ikiz uzay araçları, yerçekimi analizlerine başlamak için Ay’ın yüzeyine 55 kilometre yaklaşacak.

GELGİT KİLİTLENMESİ NEDİR
Gelgit kilitlenmesi, bir gök cisminin sahip olduğu gelgit kuvvetinden dolayı diğer bir gök cismine sadece tek yüzünü göstermesi anlamına geliyor.

Ay’ın, kendi ekseni etrafındaki dönüş süresi, yörüngesinde bulunduğu Dünya’nın etrafındaki dönüş süresine eşit. Kısaca Ay’ın “eş zamanlı-senkronize dönüş” olarak bilinen oranı 1:1. Bu yüzden, Dünya’dan bakıldığında Ay’ın bir yüzü sürekli aydınlıkta, diğer yüzü sürekli karanlıkta kalıyor.

Nasa Ay’ı Füzeyle Vurdu!

NASA su araştırmaları için Ay’ın güney kutbunu füzeyle vurdu. Kalkan toz bulutunun analizi birkaç gün alacak.

NASA uzay aracı su araştırmaları çerçevesinde Ay’ın güney kutbunu füzeyle vurdu. Füzenin çarpışı NASA TV’den yayımlandı. Kaçıranlar da üzülmesin, çünkü video kaydı aynı sayfada yer alan galeride yerini alacak.

LCROSS adı verilen misyon çerçevesinde gönderilen 2 bin 200 kg ağırlığındaki Centaur füzesi, kurşunun iki katı hızla TSİ 14.31’de güney kutbuna yakın Cabeus kraterini vurdu. Füzenin patlamasıyla yaklaşık 10 kilometre yüksekliğinde toz toprak bulutunun oluştuğu sanılıyor.

Ondan 4 dakika sonraysa, füzeye fırlatma rampası görevi gören ve toz bulutunu inceleyecek olan “Lunar Crater Observation and Sensing Satellite” (LCROSS) aracı buluttan geçerek aynı kratere çakıldı. LCROSS’in toz bulutundan geçerken topladığı veriler, Ay’daki su varlığına ilişkin analizlerde değerlendirilecek.

Video: Nasa’nın Ay’ı Vuruş Anı

ABD’nin henüz karanlık olduğu saatlerde gerçekleşen operasyon gökyüzünün açık olduğu bölgelerde yaşayan ABD’li amatör astronomlar tarafından, 10 inç ve üstü bir gözlem teleskobu kullanılarak da izlenebildi. Füze krater içine düşeceği için patlama anının görülemediğini belirten NASA yetkilileri, ardından havaya yaklaşık 350 bin ton ağırlığında enkaz yayılacağını ve bu bulutun izlenebileceğini söylemişti.

Ay’da su olduğu bilinmekle birlikte bunun daha çok kutup yakınlarında, güneş görmeyen kraterlerin içinde toplandığı düşünülüyor. Ay’a yapılan ‘füze saldırısı’yla yükselecek toprak bulutunda buhar veya buz kristali halinde su bulunursa, suyunu Ay’dan elde edebilen bir Ay Üssü kurma ihtimali de artacak.

79 milyon dolar tutarındaki bu uzay programının yöneticileri, LCROSS aracının da aynı noktaya çakılmasından önce, ilk çarpışmada 10 km öteye sıçrayan toz bulutundan elde ettiği ve Dünya’ya geçtiği verilerin analizinin birkaç gün alacağını belirtti.

Bu arada NASA, Twitter’dan yaptığı açıklamada, uzay araçlarının Ay’ı vurmaları sırasında Uluslararası Uzay İstasyonu’nun (UUİ) Dünya’nın öte tarafında olması yüzünden mürettebatın çarpışmayı izleyemediğini bildirdi.

3 boyutlu Ay haritası


Çin, 3 boyutlu yüksek çözünürlükte Ay haritası çıkardı. Şinhua ajansı, Çinli uzmanların “dünyanın en kapsamlı” ve ayrıntıların görülebildiği 3 boyutlu ay yüzeyi haritasını tamamladıklarını duyurdu.

Ay yüzeyinin tamamını kapsayan haritanın fotoğraf ve videolarının “Çang-ı 1” adlı ay araştırma mekiğinde bulunan kamera tarafından çekildiği bildirildi.

Çin Harita ve Ölçeklendirme Akademisi öğretim üyelerinden olan ve çalışmayı yapan uzman ekibin lideri Liu Şienlin, harita sayesinde ayın oluşumu, ay jeolojisi ve ayın gelişimi hakkında daha derinlemesine çalışmalar yapılabileceğini belirterek, “Bu çalışma, ay araştırmalarında yapılacak yeni çalışmalar için kilometre taşı niteliğindedir” dedi.

Ay’ın yüzeyine 500 metre mesafeden aldığı kayıtlarla net görüş imkanı sağladığı belirtilen mekik, Çin tarafından Ekim 2007’de gönderilmişti.

kaynak: ntvmsnbc

Güneş Sistemi’nin en soğuk yeri Ay’da

NASA’nın Ay gözlem aracı LRO, uydunun güney kutbu yakınlarındaki kraterlerin -230 derece sıcaklığa sahip olduğunu saptadı.

Ay’ın güney kutbu yakınlarındaki derin kraterlerin tüm Güneş Sistemi içindeki en soğuk yerler olduğu tespit edildi.

New Scientist dergisinde yer alan bilgiye göre kraterlerin derin duvarları güneş ışınlarını önleyerek sıcaklığı krater içlerinde -240 santigrad derecede sabitlemiş.

Güneş Sistemi’ne dahil olmadığı belirlenmeden önce en soğuk yer olarak bilinen Plüto’da bile sıcaklık -230 derece tespit edilmişti.

NASA’da çalışan uzay bilimcilerden Richard Vondrak bu kraterlerde donmuş şekilde su rezervleri olma ihtimalinin de yeni bulgular ışığında arttığı kanısında.

Ay’daki ısı ölçümleri, NASA’nın geçen Haziran’da fırlattığı Lunar Reconnaisaance Orbiter (LRO) aracından geldi.

kaynak: ntvmsnbc

Ay’da hayat nasıl olacak?

Bilimadamları 20 yıl içerisinde kurulması planlanan Ay üssünü şekillendiriyor.

Ay’a altı kez insan gönderen NASA’nın Apollo programı. 1975’te, ekonomik gerekçelerle sona erdirilmişti. Son yıllarda ise Ay’a yolculuk, yine NASA’nın öncelikli hedeflerinden biri oldu. George W. Bush döneminde, 2020 yılına kadar, Mars’a insanlı yolculuğa altyapı oluşturmak amacıyla, Ay’ya bir üs kurulması adına planlara başlandı.

Başlangıçta uzaya insan gönderilmesine yönelik görevlerin arkasında duran Barack Obama’nın, ekonomik kriz nedeniyle yapacağı mali kesintiler, planların ertelenmesine ve hatta tamamen rafa kaldırılmasına neden olabilir. Ancak bu olasılığa rağmen NASA, 2030 yılından önce Ay üssünü kurmayı planlıyor.

NASA’nın Ay Görev Birimi, görevin tamamlanabilmesi için farklı senaryoları yarıştırıyor. Şu an için en olası ve önde giden senaryo, en geç 2028’de koloninin kurulmasını öngören ‘Greatest Hits’ adı verilen senaryo.

Ay’da var olan kaynakların kullanımı olasılıklar dahilinde; ancak yakın gelecekte bu olasılığın çok güçlü olmadığı düşünülüyor. Bu nedenle üssün, astronotlar 180 gün boyunca dışarıdan malzeme almadan hayatta kalacakları biçimde kurulması, en gerçekçi seçenek olarak düşünülüyor.

ENERJİ GÜNEŞ VE NÜKLEERDEN
Özellikle ilk yıllarda üslerin enerjisi güneşten sağlanacak ve bu enerjinin bir bölümü güneş ışığının olmadığı dönemlerde kullanılmak üzere depolanacak. Bunun dışında Ay gecelerinin 14-15 gün sürdüğü dönemlerdeki enerji gereksinimi, kurulacak mini nükleer reaktörlerden de karşılanabilecek. Bu portatif santraller, ortalama 30 evin elektrik ihtiyacına denk gelen 40 kilovat enerji üretecek.

Mini santrallerin ürettiği radyasyondan astronotları korumak için reaktör belirli bir uzaklığa konuşlandırılacak ve etrafı Ay tozları ile kaplanacak. İkinci bir olasılık da reaktörün toprağa gömülmesi.

BİNALAR ESNEK VE DAYANIKLI
Üslerdeki yapılarda, ‘Kevlar’ gibi esnek ancak dayanıklı malzemeler kullanılacak. Bu yapılar görev alanına taşındıktan sonra, kurulum ve donatım işlemleri astronotların görevi olacak. Yapıların dış yüzeyinin sert ve şekillerinin de silindir olması öngörülüyor.

Ay tozu, özel giysiler giyilmediği takdirde bazı sağlık sorunları oluşturabiliyor. Tozların yaşam alanlarına girmesinin engellenmesi için, astronot giysileri araç ve yapıların girişlerinin dışında yer alacak.

‘GEZGİN VE ATLET’
Ay’da yapılacak keşif gezilerinde, astronotlarıın gereksinimlerini haftalar boyunca karşılayabilen bir yaşam kapsülü taşıyan, ‘Gezgin’ adı verilen özel yapım araçlar kullanılacak. Eğer aralıklı noktalarda ikmal depoları kurulabilirse, bu araçların yüzlerce kilometre yol alma kapasiteleri bulunuyor.

‘Gezginler’in dışında ‘Atlet’ adı verilen, astronotları özel bölmelerde taşıyan altı ayaklı robotlar da, keşif gezilerinde kullanılabilcek.

Hazırlanan bir senaryoya göre ‘Gezgin’ ve ‘Atlet’ beraber kullanılarak, kraterden kratere keşif gezisi düzenlenecek. Bu gezide, ‘Atlet’in kolları, ‘Gezgin’de yüklü olan yaşam kapsüllerinin indirilip kurulmasında kullanılacak. Buna alternatif olarak, özel hazırlanmış vinçler de aynı amaçla kullanılabilir.

Bilimadamları, bu senaryoda çeşitli değişiklikler ve kombinasyonlar üzerinde de çalışıyor. Örneğin, Gezginlerde hem güneş enerjisi henm de nükleer enerji beraber kullanılabilir.

2030 yılından önce tamamalanaması planlanan bu üslerde yılda iki kez görev yapılabilecek.

Ay görevinin bir benzeri de Mars için söz konusu olabilir. Ancak Kızıl Gezegen’in uzaklığı nedeniyle bu görevde kullanılacak araç-gereç daha fazla kendi kendine yeten türden olacak.

Kaynak: ntvmsnbc

Ay’daki ilk adımlar internette

1969’daki Apollo 11 seyahati ve iki astronotun aydak ilk adımları sanal ortamda dakika dakika izlenebilecek.

Aya insanoğlunun ilk adım atışının 40. yılı kutlamaları çerçevesinde, internet kullanıcıları, 20 Temmuz 1969’da Neil Armstrong ve Edwin Buzz Aldrin’in ay toprağına ayak basmalarını sağlayan Apollo 11 seyahatini sanal ortamda yaşayabilecekler.

Bugün “wechoosethemoon.org” internet sitesinde yayınlanmaya başlanan sanal seyahat, 1969’da televizyonda izlenenden çok daha fazlasını internet kullanıcılarına sunuyor. .

Projenin sorumlularından Tom McNaught, 4 günlük ay seyahatinin bu sanal canlandırmayla dakika dakika izlenebileceğini belirterek, ”Hedefimiz, bu mirası genç nesillerle paylaşmak ve 1969’daki keşfin önemini gençlerin anlayabilmesi için interaktif bir arayüz oluşturmak” dedi..

Ay seyahati sırasında Houston’daki kontrol merkezi ile astronotlar arasındaki efsanevi konuşmalar da bu internet sitesinin yanı sıra popüler mikro-blog sitesi Tweeter’dan yayınlanıyor.

“wechoosethemoon.org” sitesinde NASA’nın kayıtları, görüntüler, fotoğraflar ve sesler gerçekçi bir canlandırma yaratabilmek için kullanılıyor. Ayrıca internet kullanıcıları, elektronik postayla uzay modülünün ay yüzeyine iniş anında uyarılacak.

Site bir yıl süreyle açık kalacak.

Kaynak: ntvmsnbc