NASA’dan Ay Fotoğrafları

NASA’nın ay ile ilgili araştırmalarından en son fotoğrafları burada görebilirsiniz.

Ay’daki Jansen Kraterinin 3 boyutlu görüntüsü

 

Ay’daki Aristarchus Krateri

 

3D Ay görüntüsü: Korolev uçurumu

 

Apollo 17’nin iniş yaptığı bölge.

 

Ay’daki Tycho Krateri ve gölgesi

 

Apollo 14’ün iniş yaptığı bölge. Astronotlar Alan Shephard ve Edgar Mitchell’in Ay’daki yürüyüşü sonrası bıraktığı izler fotoğrafta görülebiliyor.

 

Apollo 12’nin iniş yaptığı bölge. Fotoğraftaki ince çizgiler, astronotlar Pete Conrad ve Alan Bean’in Ay yürüyüşünde bıraktığı ayak izleridir.

 

Ay’ın topoğrafik haritası

 

Lunakhod 1’in iniş yaptığı bölge

 

Ay’daki doğal köprü.

 

Ay’ın bize dönük olmayan öbür tarafının detaylı görüntüsü.

 

Ay’ın engebeli yüzeyini gösteren harita

 

NASA’nın Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO) adındaki uzay keşif aracı

 

Kraterlerle dolu Mare Nubium bölgesi

 

1967’de çekilen fotoğraf Ay’ın güney kutbunu gösteriyor. Fotoğraf günümüz teknolojisi ile yenilenmiş ve daha net bir görüntü sağlanmıştır.

 

Tycho Kraterinin yakın plan fotoğrafı

 

LRO uzay aracının Ay’dan çektiği Dünya fotoğrafı.

 

Aristarchus kraterinin batı duvarı.

 

Kaynak: NASA ve Space.com

Ay’ın karanlık yüzü

NASA’nın ikiz GRAIL uzay araçları, Ay’ın Dünya’dan gözlemlenemeyen karanlık yüzünü ilk kez görüntüledi.

Ay’ın karanlık yüzüne ait görüntüler, ikiz uzay araçlarının üzerinde bulunan MoonKAM adlı kamerayla çekildi.

Ay ve Dünya arasında “gelgit kilitlenmesi” olduğu için, Dünya’dan bakıldığında sadece bir yüzü görünüyor. Yaklaşık yüzde 40’lık kısmı ise Dünya’dan bakıldığında sürekli karanlıkta kalıyor. Karanlıkta kalan bu kısım sadece robotik uzay araçları ve 1960 ile 1970’li yıllarda düzenlenen Apollo görevlerinde Ay’a ayak basan astronotlar tarafından gözlemlenebildi.

NASA’nın yayımladığı videoda, bir göktaşının çarpması sonucu oluşan 900 kilometre genişliğindeki Mare Orientale krateri görülüyor. Mare Orientale’nin solunda ise merkezinde yıldız benzeri bir oluşum gözlenen 149 kilometre genişliğindeki Drygalski krateri yer alıyor.

AMAÇ TAMAMEN EĞİTİM
NASA, ikiz uzay araçlarından bir tanesi tarafından 19 Ocak’ta çekilen görüntünün, tamamen eğitim amaçlı araştırma için kullanılacağını belirtti.

Massachusetts Teknoloji Enstitüsü’nde (MIT) araştırmacı olan Maria Zuber, “görüntü kalitesinin mükemmel olduğunu ve eğitim amaçlı çekilen görüntülerin öğrencilere Ay’ı tanımaları açısından büyük fayda sağlayacağını” söyledi.

Eğitim programı altında, dördüncü ve sekizinci sınıf öğrencileri, Ay’ın incelenmesini istedikleri bölgelerini NASa yetkilelerine bildirecek. NASA’nın uyduları, gelecekte bu bölgeleri fotoğraflayacak ve öğrencilerin eğitimi için kullanacak.

NASA, 496 milyon dolarlık proje kapsamında üretilen GRAIL uzay araçlarını Eylül 2011’de uzaya gönderdi. İkiz uzay araçlarının asıl görevi, Ay’ın yerçekimi incelemek. Çamaşır makinesi büyüklüğündeki ikiz uzay araçları, yerçekimi analizlerine başlamak için Ay’ın yüzeyine 55 kilometre yaklaşacak.

GELGİT KİLİTLENMESİ NEDİR
Gelgit kilitlenmesi, bir gök cisminin sahip olduğu gelgit kuvvetinden dolayı diğer bir gök cismine sadece tek yüzünü göstermesi anlamına geliyor.

Ay’ın, kendi ekseni etrafındaki dönüş süresi, yörüngesinde bulunduğu Dünya’nın etrafındaki dönüş süresine eşit. Kısaca Ay’ın “eş zamanlı-senkronize dönüş” olarak bilinen oranı 1:1. Bu yüzden, Dünya’dan bakıldığında Ay’ın bir yüzü sürekli aydınlıkta, diğer yüzü sürekli karanlıkta kalıyor.

Ay’da hayat nasıl olacak?

Bilimadamları 20 yıl içerisinde kurulması planlanan Ay üssünü şekillendiriyor.

Ay’a altı kez insan gönderen NASA’nın Apollo programı. 1975’te, ekonomik gerekçelerle sona erdirilmişti. Son yıllarda ise Ay’a yolculuk, yine NASA’nın öncelikli hedeflerinden biri oldu. George W. Bush döneminde, 2020 yılına kadar, Mars’a insanlı yolculuğa altyapı oluşturmak amacıyla, Ay’ya bir üs kurulması adına planlara başlandı.

Başlangıçta uzaya insan gönderilmesine yönelik görevlerin arkasında duran Barack Obama’nın, ekonomik kriz nedeniyle yapacağı mali kesintiler, planların ertelenmesine ve hatta tamamen rafa kaldırılmasına neden olabilir. Ancak bu olasılığa rağmen NASA, 2030 yılından önce Ay üssünü kurmayı planlıyor.

NASA’nın Ay Görev Birimi, görevin tamamlanabilmesi için farklı senaryoları yarıştırıyor. Şu an için en olası ve önde giden senaryo, en geç 2028’de koloninin kurulmasını öngören ‘Greatest Hits’ adı verilen senaryo.

Ay’da var olan kaynakların kullanımı olasılıklar dahilinde; ancak yakın gelecekte bu olasılığın çok güçlü olmadığı düşünülüyor. Bu nedenle üssün, astronotlar 180 gün boyunca dışarıdan malzeme almadan hayatta kalacakları biçimde kurulması, en gerçekçi seçenek olarak düşünülüyor.

ENERJİ GÜNEŞ VE NÜKLEERDEN
Özellikle ilk yıllarda üslerin enerjisi güneşten sağlanacak ve bu enerjinin bir bölümü güneş ışığının olmadığı dönemlerde kullanılmak üzere depolanacak. Bunun dışında Ay gecelerinin 14-15 gün sürdüğü dönemlerdeki enerji gereksinimi, kurulacak mini nükleer reaktörlerden de karşılanabilecek. Bu portatif santraller, ortalama 30 evin elektrik ihtiyacına denk gelen 40 kilovat enerji üretecek.

Mini santrallerin ürettiği radyasyondan astronotları korumak için reaktör belirli bir uzaklığa konuşlandırılacak ve etrafı Ay tozları ile kaplanacak. İkinci bir olasılık da reaktörün toprağa gömülmesi.

BİNALAR ESNEK VE DAYANIKLI
Üslerdeki yapılarda, ‘Kevlar’ gibi esnek ancak dayanıklı malzemeler kullanılacak. Bu yapılar görev alanına taşındıktan sonra, kurulum ve donatım işlemleri astronotların görevi olacak. Yapıların dış yüzeyinin sert ve şekillerinin de silindir olması öngörülüyor.

Ay tozu, özel giysiler giyilmediği takdirde bazı sağlık sorunları oluşturabiliyor. Tozların yaşam alanlarına girmesinin engellenmesi için, astronot giysileri araç ve yapıların girişlerinin dışında yer alacak.

‘GEZGİN VE ATLET’
Ay’da yapılacak keşif gezilerinde, astronotlarıın gereksinimlerini haftalar boyunca karşılayabilen bir yaşam kapsülü taşıyan, ‘Gezgin’ adı verilen özel yapım araçlar kullanılacak. Eğer aralıklı noktalarda ikmal depoları kurulabilirse, bu araçların yüzlerce kilometre yol alma kapasiteleri bulunuyor.

‘Gezginler’in dışında ‘Atlet’ adı verilen, astronotları özel bölmelerde taşıyan altı ayaklı robotlar da, keşif gezilerinde kullanılabilcek.

Hazırlanan bir senaryoya göre ‘Gezgin’ ve ‘Atlet’ beraber kullanılarak, kraterden kratere keşif gezisi düzenlenecek. Bu gezide, ‘Atlet’in kolları, ‘Gezgin’de yüklü olan yaşam kapsüllerinin indirilip kurulmasında kullanılacak. Buna alternatif olarak, özel hazırlanmış vinçler de aynı amaçla kullanılabilir.

Bilimadamları, bu senaryoda çeşitli değişiklikler ve kombinasyonlar üzerinde de çalışıyor. Örneğin, Gezginlerde hem güneş enerjisi henm de nükleer enerji beraber kullanılabilir.

2030 yılından önce tamamalanaması planlanan bu üslerde yılda iki kez görev yapılabilecek.

Ay görevinin bir benzeri de Mars için söz konusu olabilir. Ancak Kızıl Gezegen’in uzaklığı nedeniyle bu görevde kullanılacak araç-gereç daha fazla kendi kendine yeten türden olacak.

Kaynak: ntvmsnbc

Ay’ın en ayrıntılı haritası çıkarıldı

Ay’ın şimdiye dek çıkarılan en ayrıntılı haritasına göre, Dünya’nın doğal uydusunda çok az su bulunuyor ve kutuplarda şimdiye dek bilinmeyen kraterler yer alıyor.

Ay’ın içindeki sırları da ortaya döken haritayı hazırlayan uluslararası ekip, bunun için Japon uydusu SELENE’deki (Japanese Selenological and Engineering Explorer) lazerli altimetre (LALT) cihazından faydalandı.

Amerikan Science dergisinde yarın yayınlanacak Ay haritasını hazırlayan uluslararası bilimsel ekibin üyesi ABD’nin Ohio eyalet üniversitesinden Profesör C.K. Shum, Ay yüzeyinin içinde olup bitenler konusunda birçok şey anlatabileceğini belirterek, “Şimdiye dek Ay topografisi çok sınırlıydı ve şimdi bu yeni çok ayrıntılı haritayla Ay’da derinlerde bile çok az su bulunduğu doğrulanabilir” dedi.

Shum, bu bilgilerden Mars gibi diğer gezegenlerdeki su arayışları için de faydalanılabileceğini söyledi.

Okumaya devam et Ay’ın en ayrıntılı haritası çıkarıldı