Ay ve Gün Batımı Fotoğrafları

Yaşlı gezegenimizden günbatımı manzaraları ve ay görüntüleri. National Geographic tarafından derlenen bu fotoğraflar için kendilerine teşekkür ediyor ve siz ziyaretçilerimize sunuyoruz.

Alaska Hilali, Fotoğraf: Thomas J. Abercrombie, National Geographic
Matangi adası, Fiji – Fotoğraf: Mark Cosslett, National Geographic
Myanmar – Fotoğraf: Steve Winter, National Geographic
Oahu, Hawaii – Fotoğraf: Richard Nowitz, National Geographic

Fotoğrafların telif hakkı yayıncılarına aittir.

Maryland, ABD – Fotoğraf: Al Petteway, National Geographic
Cuandixia, Çin – Fotoğraf: Raymond Gehman, National Geographic
Kuzey Kutup Bölgesi, Kanada – Fotoğraf: Norbert Rosing, National Geographic
Alaska – Fotoğraf: Norbert Rosing, National Geographic

Uzay Görüntüleri – 4

Uzay görüntüleri serimizin 4. bölümünde uzaya dair çok özel fotoğrafları görebilirsiniz. Fotoğrafların büyük halleri için üzerlerine tıklayabilirsiniz.

Astrofotoğrafçı Thierry Legault’nun çektiği bu fotoğraftaysa, Uluslararası Uzay İstasyonu’yla ona kenetlenmiş Endeavour uzay mekiğini görüyoruz. Legault’nun diğer fotoğrafları için astrophoto.fr adresini ziyaret edebilirsiniz.
2009 yılı, insanoğlunun uzaya ilgisinin en çok arttığı yıllardan oldu. Ulusların uzay yarışı, art arda fırlatılan uydular, mekikler, elde edilen şaşırtıcı bulgular, keşifler… ve tabi fotoğraflar. Yandaki karede NGC 2818 kod adlı nebulanın Hubble Uzay Teleskobu tarafından 28 Kasım’da çekilen fotoğrafı görülüyor. Yayım tarihi 15 Ocak.
Yazılım milyarderi Charles Simonyi, Uluslararası Uzay İstasyonu’na yapacağı ‘turistik’ ziyaret için uzun uzun hazırlandı. Fotoğrafta, bir Rus uçağında yerçekimsizlik eğitimi alırken görülüyor.
Dev galaksi Centaurus A üç ayrı teleskop tarafından görüntülendi. 20 Ocak’ta yayımlanan karede, mavi ışıklı katman Chandra X-Ray Gözlemevi’nden, turuncu katman Şili’de bulunan Avrupa Güney Gözlemevi‘ndeki APEX teleskobundan, normal (sarı) ışık katmanı da yine Şili’deki MPG/ESO teleskobundan alındı ve hepsi birleştirildi.
Mars’ın iki uydusundan küçük olanı Deimos, yüksek çözünürlüklü olarak görüntülendi. 21 Şubat’ta NASA’nın Mars Keşif Aracı’ndaki HiRISE kamerasıyla çekilen fotoğraftan tam bir yıl sonra, Deimos’un ağabeyi Phobos da görüntülenecekti.
Hubble Uzay Teleskobu, Satürn’ün uydularını izlerken üçünü aynı karede yakaladı. Kuzey kutbuna yakın görünen dev ve turuncu renkli Titan’ın Satürn üzerine düşen gölgesi net şekilde görülüyor. Sol tarafta, halkaya yakın konumda ufak uydulardan Mimas ile Enceladus yer alıyor.
Üç galaksiden oluşan Arp 274 (veya NGC 5679) adlı grup, Dünya’dan yaklaşık 400 milyon ışık yılı uzakta. Fotoğrafı çeken Hubble Uzay Teleskobu.

Fotoğraflarla ilgili telif hakları yayıncılarına aittir.

Hubble’ın bakım ve tamirat görevi sırasında dördüncü uzay yürüyüşünü yapan astronot Mike Massimino Atlantis’in camından içeriye bakıyor. STS-125 kod adlı bakım görevi sayesinde, Hubble’ın ömrü en az 10 yıl uzadı.
Kelebek Nebulası ve Böcek Nebulası adlarıyla da anılan NGC 6302, Hubble’ın tamirat geçirdikten sonra fotoğrafladığı ilk konulardan. 27 Temmuz’da çekildi, 9 Eylül’de yayımlandı.
NASA’nın Maryland’deki Goddard Uzay Havacılık Merkezi’nde bulunan lazerle mesafe ölçme tesisi, periyodik olarak Ay Keşif Uydusu’na (Lunar Reconnaissance Orbiter) lazer ışını göndererek konumunu tespit ediyor.
Mars’taki kum tepeleri fırtınalarda şekilden şekile girer. Mars Keşif Uydusu’nca çekilen fotoğrafta, ‘kum şeytanı’ da denilen mini tornadoların yüzeyde oluşturduğu desenler görülüyor.
Mars yüzeyinde araştırmalar yapan Spirit, numune toplamak üzere robot kolunu toprağa uzatırken araçtaki dahili kameralarla görüntülendi. Karede sol tarafta görülen yumuşak kumlu alana saplanan Spirit aylarca kurtulmaya çalıştı.
Kızıl Gezegen’den gönderilen en yüksek çözünürlüklü karelerden biri yayımlandı. Mars Keşif Uydusu’nun çektiği fotoğraf, Mars’ın güney kutbu yakınlarındaki karbondioksit buzlarının farklı katmanlarını gösteriyor.
Uzay mekikleri emekliye ayrıldıktan sonra uzaya insan ve malzeme taşımakta kullanılacak olan Ares I-X füzesinin prototipi başarıyla denendi. 2010 ortalarında göreve başlatılması öngörülüyor.
Vizyoner ve milyarder işadamı Richard Branson’ın Virgin Galactic firması, 2010 veya 2011’de turistik uzay uçuşlarını başlatacak. Atmosferin hemen dışına çıkarak yolculara Dünya’yı izlettirecek olan uzay aracı SpaceShipTwo’da bir biletin bedeli 200 bin dolar.
Norveç’in kuzeyinde gökyüzünde görülen mavi spiral ışık şaşkınlık yarattı. Ancak daha sonra bu gök şovunun sorumlusunun, Rusya tarafından gerçekleştirilen başarısız bir denizden-havaya füze denemesi olduğu açıklandı.
Satürn uydusu Iapetus’un net görüntüsü ilk kez kamuoyuyla paylaşıldı. Koyu alanların sıvı, açık renkli alanların ise buz halinde su içerdiği tahmin ediliyor.

Kaynak: ntvmsnbc

Evrenin 13.7 milyar yıl önceki görüntüsü

Uzayda sürdürdüğü görevinde 22 yılı geride bırakan Hubble Uzay Teleskopu, bilim dünyası için yaptığı sayısız keşfin ardından, bu sefer evrenin bugüne dek elde edilen en ‘derin fotoğrafını’ çekti.

Hubble Teleskopu’nun evrenin en uzak noktalarına ait binlerce fotoğrafı bir araya getirilerek, milyarlarca ışık yılı uzaklıktaki galaksiler ilk kez en detaylı ve geniş ölçekli bir şekilde görüntülendi.

“eXtreme Deep Field” (XDF) adı verilen fotoğraf, Hubble’ın son 10 yılda çektiği fotoğrafların bir araya getirilmesinden oluşuyor. Bugüne dek görüntülenen en uzak galaksilerin ‘ortaya çıkarılabilmesi’ için, Hubble’ın yaptığı sayısız gözlemde biriken ışıktan yararlanıldı. Milyarlarca ışık yılı uzaklıktaki galaksilerin birçoğu insan gözünün algılayabileceği ışığın 10 milyarda biri seviyesindeki ışıkta kaldığı için, aynı bölgeler üzerinde yapılan sayısız gözlemin biriktirdiği ışıkla aydınlatılmaları gerekti.

Hubble’ın XDF benzeri ilk çalışması, 2003-2004 yılları arasında çektiği fotoğraflardan oluşturulan “Hubble Ultra Deep Field” olmuştu. Bu fotoğrafta Hubble, uzak galaksilerin aydınlanabilmesi için uzun saatler boyunca aynı bölgeler üzerinde gözlem yaparak ışığın toplanmasını sağlamıştı.

Hubble Ultra Deep Field, 13.2 milyar yıl öteye gitmeyi başarmıştı. XDF’nin ise bu rekoru kırarak, evrenin 13.7 milyar yıl önceki haline ulaştığı düşünülüyor.

California Üniversitesi’nden gök bilimci Garth Illingworth, “XDF, evrenin bugüne dek elde edilen en derin fotoğrafı. En uzak ve en silik galaksileri bizlere görünür kıldı… XDF sayesinde zamanda her zamankinden daha geriye gitmeyi başardık” dedi.

5.500 GALAKSİ ORTAYA ÇIKTI
XDF, Samanyolu gibi spiral galaksilerin dışında, galaksilerin çarpışmasından oluşan kırmızı renkli lekelere benzeyen galaksileri de ortaya çıkardı. Aynı zamanda, milyarlarca yıl sonunda dev galaksiler halini alabilen, son derece küçük ve silik galaksiler de gözlemlendi.

XDF, Fornax takım yıldızının güneyinde kalan küçük bir alanın portresini sunuyor. Dolunay’ın kapladığı kadar gökte ufak bir alanı temsil eden bu bölgede, Hubble Teleskopu tam 5.500 galaksi keşfetmeyi başardı. Bu galaksilerin birçoğu, evrenin oluşmasını sağladığına inanılan Büyük Patlama’dan hemen sonra ortaya çıktı.

Dünya’dan en uzak mesafede bulunan galaksiler gezegenimizden 13.2 milyar ışık yılı mesafede bulunuyor. Bu da, söz konusu galaksilerden yayılan ışığın Hubble’ın kamerasına ulaşması için 13.2 milyar yıl geçtiği anlamına geliyor. NASA, yaptığı açıklamada, “Geçmişteki kozmik olaylara ait ışık Dünya’ya henüz ulaşıyor. Kısaca, XDF’nin bir zaman tüneli olduğunu söyleyebiliriz… XDF’de yer alan en genç galaksi, Büyük Patlama’dan sadece 450 milyon yıl sonra oluştu” ifadesi kullanıldı.

Hubble, “Advanced Camera for Surveys” ve “Wide Field Camera 3” kameralarını kullanarak, 2 milyar saniyeyi aşkın poz süresi boyunca aynı bölgelerin 2 bin fotoğrafını çekti. Böylece, aynı karede ışığın yoğunlaşması ve silik galaksilerin ortaya çıkması sağlandı.

NASA’nın Nisan 1990’da uzaya gönderdiği Hubble, o tarihten bu yana astronotlar tarafından beş kez bakım-onarımdan geçti. NASA ve Avrupa Uzay Ajansı (ESA) ortak çalışmasıyla görevine devam eden Hubble’ın merceklerinin hala çok güçlü olduğu ve 2018’e kadar görev yapabileceği ifade edildi.

1970’lerin uzay kolonileri

NASA Ames ressamlarının yıllar önce düşlediği uzay kolonisi konseptleri, bugün bakmaya doyum olmayan birer bilimkurgu şaheseri gibi.

İnsanoğlu yaşamı uzaya taşıma becerisine çoktan ulaştı. Bugün güneş sistemimiz plazma, gaz, kaya, toz ve radyasyonla dolu, ancak bu keşmekeş içinde bile yaşamı sürdürebilecek teknolojiler her gün daha da gelişiyor.

Princeton Üniversitesi fizikçilerinden Gerard O’Neill, NASA Ames Araştırma Merkezi ve Stanford Üniversitesi’nin de desteğiyle daha 1970’lerde ‘uzay kolonisi’ önerileri tasarlamıştı. Belirli bir güneşin yörüngesinde dolaşacak olan bu dev ‘uzay kentleri’, yarın öbürgün dünyayı yaşanmaz hale getirebilecek insanoğlunun devamı için son çare olarak düşünülüyordu. O vakitler hayali kurulan bu uzay kolonileri, yaşam koşullarının çok kaliteli olduğu, temiz havalı, zengin ve ‘yeşil’ yerlerdi; Boyutları da yaklaşık Bakırköy ilçesi kadardı.

Aradan geçen 30 yıldan fazla sürede, gerek uzay gerekse bilişim teknolojileri inanılmaz gelişmeler gösterdi ve Dünya’nın yörüngesinde onlarca uzay kolonisi kuracak yetiye teorik olarak ulaştı. Uzayda ilk gerçek ‘insan kolonisi’ işlemeye başladığı gün, belki de yarım milyar yıl önce okyanusta süregiden yaşamın ilk kez karaya çıkması gibi büyük bir evrimsel fenomen gerçekleşmiş olacak.

UZAY KOLONİSİ RESİMLERİ

kaynak: ntvmsnbc

Muhteşem Uzay Görüntüleri [Nebula ve Galaksiler]

Muhteşem uzay görüntüleri serisinde, Nebula ve Galaksileri bu bölümde görebilirsiniz. Resimlerin telif hakları ilgili kurumlara aittir.

Messier 104 (Sombrero Galaksisi)
Hoags Nesnesi
Hoag's Nesnesi
Baby Boom Galaksisi
Baby Boom Galaksisi
Ring Nebulası
Ring Nebulası
Veil Nebulası
Veil Nebulası
NGC 2818
NGC 2818
Swan Nebulası
Swan Nebulası
NGC 2207
NGC 2207
Planetary Nebula Mz3 (Karınca Nebulası)
Planetary Nebula Mz3 (Karınca Nebulası)
Orion Nebulası (M42)
Orion Nebulası (M42)
IC 4406
IC 4406
M74 Spiral Galaksi
M74 Spiral Galaksi
NGC 2818
NGC 2818
IC 1396 Nebula
IC 1396 Nebula
NGC 7635
NGC 7635
Hyakutake Kuyrukluyıldızı
Hyakutake Kuyrukluyıldızı
M1: Yengeç Nebulası
M1: Yengeç Nebulası
NGC 602
NGC 602
Andromeda Galaksisi
Andromeda Galaksisi
Orion Nebulası
Orion Nebulası
M51: Kozmik Girdap
M51: Kozmik Girdap
NGC 6960
NGC 6960
Süpernova Şeridi
Süpernova Şeridi
Horsehead (Atbaşı) Nebulası
Horsehead (Atbaşı) Nebulası
Helix Nebulası
Helix Nebulası
M33: Triangulum Galaksisi
M33: Triangulum Galaksisi
Medusa Nebulası
Medusa Nebulası
Yengeç Nebulası (2)
Yengeç Nebulası (2)
Bir Karadelik Taşkını
Bir Karadelik Taşkını
Sagittarius Takımyıldızı
Sagittarius Takımyıldızı
Heart Nebulası
Heart Nebulası
Süpernova
Süpernova
M83 Spiral Galaksisi
M83 Spiral Galaksisi
Helix Nebulası (2)
Helix Nebulası (2)
Monocerotis Yıldızı
Monocerotis Yıldızı
Antennae Galaksisi
Antennae Galaksisi